1. This site uses cookies. By continuing to use this site, you are agreeing to our use of cookies. Learn More.
  2. The Vainglory Forums are Closing READ MORE 

Blackfeather Lore: "ALTERNATE FATE" โชคชะตามักเล่นตลกกับเราเสมอ

Discussion in 'เนื้อเรื่องตัวละคร' started by CrazyC, Jun 16, 2016.

  1. CrazyC
    Offline

    CrazyC Vainglory Developer Super Evil Megacorp

    blackfeather_splash_tier1_1000w.jpg
    โชคชะตามักเล่นตลกกับเราเสมอ
    แบล็คเฟธเธอร์เฝ้ารอวันลมพัดอ่อน ๆ เพื่อปืนขึ้นไปยังหน้าต่างใกล้ต้นไม้ที่กำลังตูม หน้าต่างห้องของนางอันเป็นที่รักของเขา เขาไม่อาจเสี่ยงให้โอกาสของเขาที่จะร้องขอความรักจากภรรยาของวอร์ลอร์ดหลุดลอยไป ในวันที่ไม่มีดอกไม้สีชมพูสวยลอยผ่านดวงตาเปียกชุ่มของเขาด้วยความคะนึงหา เขาโหนหน้าต่างด้านนอกด้วยปลายนิ้วของเขาและหยุดเพื่อคิดสักพักใหญ่และก็คิดคำหวานเกี่ยวกับความโหยหาความต้องการดี ๆ ได้ขึ้นมา จากนั้นเขาก็เหวี่ยงตัวเข้าไปในห้องของวอร์ลอร์ด โดยที่รู้มาก่อนนี้แล้วว่าวอร์ลอร์ดปลีกตัวไปอยู่ที่ห้องนั่งเล่นกับคำโกหกรสเชอร์รี่ของเขา โดยไม่ได้สังเกตเห็นการมาของแบล็คเฟธเธอร์

    มาเลน ภรรยาของวอร์ลอร์ด หมุนตัวให้เห็นถึงความงดงามของนาง งดงามเจิดจ้าจนพร่ามัว ดวงตาของนาง แบล็คเฟธเธอร์คิด ก็เปียกชื้นไปด้วยความคะนึงหาที่ได้เห็นเขาเช่นกัน ห้องนอนของวอร์ลอร์ดอบอวลไปด้วยความโหยหาที่ยากจะห้ามปรามได้


    แบล็คเฟธเธอร์ประคองกอดมาเลนในอ้อมอก และกล่าวด้วยเสียงแหบพร่าจากควงใจที่แตกสลายว่า “แม่นกน้อยของข้า ท่านไปแต่งงานกับชายอื่นได้อย่างไร”

    มาเลนก้มหน้า หลุบสายตาต่ำลง “ไม่นะ!” เธอร้องห้าม “อย่ากอดข้า อย่าได้แม้แต่มองข้า เป็ดน้อยของข้า ข้ามีมลทินจากจูบของวอร์ลอร์ดเสียแล้ว ข้าอยากจะกระโดดลงบ่อน้ำล้างมลทินไปเสียด้วยซ้ำ”

    “มากับข้าเถิด ข้าจะจูบให้มลทินหายไปสิ้น ยอดรักของข้า” แบล็คเฟธเธอร์กล่อม และเชิดคางนางขึ้นด้วยนิ้วเรียวยาวให้สายตาที่คำนึงหาได้สบกัน ริมฝีปากประกบกันอย่างดูดดื่ม มือนางจับต้นแขนแข็งแรงของเขาไว้แน่น


    “อะไรกันเนี่ย” ดวงตาที่เอ่อไปด้วยน้ำตาของแบล็คเฟธเธอร์เปิดขึ้นและเห็นวอร์ลอร์ดผู้ยิ่งใหญ่ ฟินนี่ ตรงหน้าประตู กำลังเกาก้นอยู่

    มาเลนหันตัวออกจากแบล็คเฟธเธอร์และกรีดร้อง “ผู้บุกรุก ช่วยด้วย” สิ่งที่เกิดคาดคือ นางชี้มาที่เขาด้วย ถึงแม้ว่าจูบของเขาจะถูกขัด เขาก็หมุนตัวออกนอกหน้าต่างบานที่เขาเข้ามา เขายินดียิ่งขึ้นเมื่อได้เห็นดอกไม้ปลิดปลิวลอยมาตามสายลมพัด เพื่อที่เขาจะได้หลบหนีหายไปในนั้น ซึ่งปกติแล้วแทบจะไม่เกิดขึ้นเลย เขาได้ยินเสียงหวีดหวิวของอาวุธที่ยิงออกมา และสัมผัสได้ถึงลมเย็น ๆ ที่อาวุธพัดผ่านต้นคอของเขาไปในขณะที่เขากำลังกระโดดหนีจากหน้าต่างและวิ่งหนีเอาตัวรอด

    โปรดติดตามตอนต่อไป...?​

Share This Page